pada suatu hari di sekolah seorang murid bertanya dengan guru mata pelajaran nya . ketika itu guru sedang mengajar tentang kasih sayang .
pelajar : cikgu , macam mane kita nak memilih seseorang yang paling kita sayang ? macam mane juga kasih sayang itu berkekalan ?
cikgu : okay , kamu ikot ape yang saya suruh . kamu pergi ke padang . kamu berjalan di atas rumput sambil memandang rumput di depan kamu and pilih yang paling cantik tanpa menoleh kebelakang lagi walau sekali . sesudah petik , bawa rumput yang paling cantik itu pulang ke kelas .
apabila pelajar itu pulang ke kelas , didapati tiada sehelai rumput pun di tangan nya .
cikgu : kenapa tiada rumput yang dipilih ?
pelajar : tadi semasa saya berjalan , saya mencari rumput yang paling cantik . memang ade yang cantik tapi cikgu kata pilih yang paling cantik . maka saya pun terus berjalan kedepan untuk mencari yang paling cantik tanpa menoleh kebelakang lagi . tetapi setelah tiba di penghujung nya , saya tidak jumpa yang paling cantik . mungkin ade yang paling cantik di belakang tadi , tapi cikgu kata jangan menoleh kebelakang walau sekali . maka tiada lah rumput yang boleh saya petik .
cikgu : yaa, itu lah jawapan nya . maknanya apabila kita dah berjumpa dengan seseorang yang kita sayang , jangan lah kita mencari yang lebih baik dari orang itu . kita patut menghargai orang yang berada di depan mata kita sebaik baik nya . jangan lah kita menoleh kebelakang lagi kerana yang telah berlaku tetap sudah berlaku and semoga ape yang telah berlaku tak kan berulang lagi . dan ingat lah , orang yang kita paling sayang itu lah orang yang paling cantik and paling baik walaupun banyak yang cantik and baik seperti rumput yang di belakang tadi .
Saturday, July 17, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


No comments:
Post a Comment